Regenboogwedstrijd

Het proeflopen door de damescommissie heeft dit jaar opgeleverd dat we naadloos vanaf blauw onze scores konden invullen en het dit jaar ook klopte met de STFordjes.

Dat er gemiddeld drie ballen zoek waren in onze bloemrijke Ruff, zegt toch meer over onze afslaancompetentie, dan over de te overbruggen afstand. Je mocht voor twee strafslagen bij rood immers de bejaardenroute kiezen en wit links laten liggen. Het record met 6 verdwenen ballen was van Florence. Een goede tip namens de deelnemers was om volgend jaar op hole 12 vanaf oranje te spelen. Het is toch leuk dat 80% dan zomaar in twee slagen over de sloot komt. Het leuke van de wedstrijd blijft zeker dat je op echt verschillende plekken in het veld je bal aantreft en keuzes maakt.

Voor de 9 holers leverde de comeback na 2 maanden van Marianne Flink alle prijzen op. De Neary, de Leary en 17 STF. Dat laatste leverde haar samen met Eugenie Baayen de eerste prijs op. Heleen kon er met haar 18 STF niet meer bij de prijsuitreiking zijn, dus wel de eer, maar niet de bloemen.

De 18 holes wedstrijd was overtuigend met 39 STF voor Ria van Dort. Tweede met 35 STF, waarvan al 25 op de eerste lus, was Woudje Tromp. Daniëlle pakte de Leary en Els de Neary.

Mijn quote voor die dag bij een oké bal was VVV. Dat betekent voorwaarts, vliegend en vindbaar. Die laatste V bleek op deze dag voor mij en anderen de bottleneck. Desondanks hebben we onszelf weer heerlijk uitgelaten en zo’n patatje met wijn of water smaakt dan zeker.

Els Markink