Drie jaar grote baan
Drie jaar grote baan vier ik nu na een natte januari, met een nieuwe BackTee regenbroek.
De oude was ineens over zijn houdbaarheidsdatum heen. Hij heeft volop zijn diensten bewezen. Het Abacus regenjack houdt het nog. Hoe vat je de ontwikkeling op en rondom de baan samen vanuit de hoofdtitel ‘Van weg kwijt tot beginner-af’? Vanaf HCP 20 naar beneden begint het leren golfen pas, begreep ik van de deskundigen. Wat een leerrijk leven staat mij dan nog te wachten.
Jaar 1 was alles nieuw en moest alles en dan ook alles minder van Marieke. Mijn integratie kwam in de versnelling door de fun-wedstrijden en damesochtend. De namen per flight schreef ik in mijn golfboekje. Steeds vaker zwaaien, groeten en een naam erbij roepen op de baan. Ook nog veel rondjes alleen gelopen. Als ik al eens durfde bij te boeken in een een-mans flight, was deze persoon bij de T-box ineens verdwenen.
Jaar 2, het jaar van de eerste competitie en verdere integratie. Mijn doel, met meerdere mensen met enig gemak door de baan lopen, kwam in het vizier. De kwartaallessen hielpen daarbij ook. Ik werd ook niet meer teruggestuurd over 100 meter, omdat ik de provisional vergat. Ik bleef uit de putting-lijn en zette meestal mijn tas op de goede plaats. Ofwel, opvoeding naar jongvolwassenheid geslaagd. Intussen de lessen voor golf en leven aan het leren, frustratietolerantie omhoog brengen, geduld hebben met mezelf, VVV-ballen (voorwaarts-vliegend-vindbaar) als oké bestempelen en het gemoed van de ander accepteren, zonder zelf van slag te raken. Ofwel: ‘Kun je de ander zien lijden’?
Jaar 3, het jaar van de doorbraak. Gretig oefenen en veel spelen wierpen zijn vruchten af. Het begint er ook meer uit te zien als een golfer.
De hoogtepunten:
Ik begin steeds meer te zwaaien en namen te roepen.
Toch heeft elk voordeel ook zijn nadeel. Door meer inzicht in de techniek, door de lessen en golf op TV kijken slaat ook de keuzestress toe. De onbevangenheid maakt plaats voor meer, soms te veel, opties.
Ook hier geldt de levensles: ‘Inzicht, zonder handeling, geeft geen verandering’. Durf te experimenteren, maak fouten, wees mild voor jezelf, zijn dan ook mijn mantra’s. Er lopen al voldoende levende voorstellingen van ‘mens erger je niet’ door de baan.
Golf biedt me naast mooie vliegende ballen een rijke sociale context. Net als in mijn vroegere werk gaf ik leiderschap door. Leiders leiden nieuwe leiders op! Nu geef ik met liefde het golfvirus door. Let op hem, 10 jaar jonger, nu 60, redelijk op tijd begonnen, even gretig oefen- en leerbereid. Na drie maanden HCP 28. Hij komt eraan en heet Robert Mentink. Weer een beginner, even zwaaien als je hem ziet.
Els Markink
Febr 2025
