Afgelopen week nog heerlijk een paar keer de You Tube film van de Bohemian Rhapsody bekeken met dat kleine baasje Olly op zijn gitaar. Wat een positiviteit straalde hiervan uit op de Place de la Contrescarpe in Parijs! Zoiets maakt je ontzettend vrolijk en dan stap je ook neuriënd de Marshal buggy in voor je ronde op onze baan. Nog maar een paar weken en onze dienst zit er voor dit jaar op. Wat vloog de tijd voorbij en wat hadden we een prachtige zomer, wat zag onze Lus A , lus B en Par 3 baan er fantastisch uit, dankzij onze super greenkeepers olv Jannes!
Regelmatig volle bak op ons mooie terras met liefdevolle bediening van het team van het Paviljoen. Daarnaast altijd maar weer onze lieve behulpzame gastvrouwen van de receptie, die je met veel geduld en een “big smile” te woord staan.
Onze “snelle bolide” heeft het over het algemeen goed gehouden op een paar keer na met wat problemen van de accu en wat rammelende onderdelen. Het is trouwens heerlijk voor de marshals een eigen honk te hebben met onze spullen, tegenover de drukbezochte driving range.
Ik mocht dit jaar 5 nieuwe marshals inwerken, die zich meteen op hun nieuwe taak hebben gestort en regelmatig te zien waren in onze bolide op de baan.
Ook dit keer weer in het voorjaar veel teams van andere clubs, die kwamen voorspelen” ter voorbereiding van hun competitie. Altijd leuk om al die verschillende kleuren polo’s op de baan te zien. Vaak hadden deze teams zich goed voorbereid hoe de baan er uit zag , maar zo nu en dan kon je als marshal/gastheer/gastvrouw ze de “weg wijzen”.
Een bijzondere ervaring was het bezoek van 4 dames uit Azië, ik dacht uit Zuid -Korea,
die er tip top uitzagen, zeer gedisciplineerd speelden, vlot doorliepen en als je vroeg of alles duidelijk was, kreeg je, als reactie, een vriendelijke lach met een klein hoofdbuiginkje en saamengevouwde handen, heel lief.
Eenmaal via de receptie een telefoontje gehad, dat een dame wat bozig was op 4 senioren, aangezien die haar niet “door lieten gaan?” Meteen er op af. Echter deze trouwe vaste leden waren zich van geen schuld bewust, lichtelijk verbaasd en hadden geen enkele moeite deze dame voor te laten gaan, waar ze al mopperend gebruik van maakte. Zo zie je maar weer, even goed communiceren…..
Een ander geestig moment was dat de receptie opeens een dame “ in het zwart” met gewone schoenen aan, haastig zag afslaan op de Par 3 baan, maar haar naam niet konden vinden in het aanmelding systeem.
Vanzelfsprekend ook hier op af en inderdaad bleek dat deze dame nog haar kantoorjurk aan had en geen tijd om zich te verkleden, aangezien ze zichzelf al te laat had aangemeld op de paal. Hierdoor liep het schema wat in de war, maar ook dit loste zich vanzelf weer op en in haar kantoor-outfit maakte ze haar ronde op de baan af.
Nog steeds loopt de overgang van lus A naar B niet altijd even soepel, waardoor er nog wel eens wat gemopper hierover is en “file-vorming” ontstaat. Geduld is dan echter een schone zaak. Ook valt mij op, dat terwijl je wacht bij lus B op een flight, geboekt en gemeld op de i-pad, deze gewoon niet verschijnt, of veel later dan geboekt of snel er tussen zijn gekropen. Jammer, want dit zorgt voor onnodige “humeurtjes” bij de andere flights. Toch moet ik zeggen dat over het algemeen een ieder op de baan gezellig vrolijk naar je zwaait of zijn/haar duim opsteekt als je ze voorbij rijdt. Ook een praatje bij het wachten bij de afslag doet je goed en zo leer je ook weer meer leden kennen. Een dankbaar gevoel als je 4 uur marshal bent.
Aan het eind van mijn diensttijd geniet ik nog snel van de prachtige flora en fauna op onze baan en neem wat heerlijke appels mee naar huis en soms ook gevonden golfballetjes links en rechts in het hoge gras of struiken. Ook zie ik aan het einde van de dag meer en meer jongelui op de baan, die na hun werk of studie komen genieten en spelen op de baan, houden zo!
Na onze bolide aan de oplader te hebben gezet, rijd ik met een “lekker buiten gevoel” en het liedje van onze overleden Gerard Cox “ het is weer voorbij die mooie zomer!” richting huis. Tot in 2026!
Marshal Reinier