Het leven en het leren vieren
Na driekwart jaar op de kleine baan en daarna op de grote baan, vier ik op 1 april mijn eerste lustrum op Amelisweerd.
Inmiddels gun ik het mezelf werkelijk, als in mijn kleutertijd zo vrij, zonder schuldgevoel, buiten te spelen. Ik hoefde tot mijn 6e van mijn moeder niet naar de kleuterschool, tenzij het regende. Ik speelde altijd buiten. Als het regende deed ik een schietgebedje: ‘Lieve Heertje, geef mooi weertje, geef mooie dag, dat het zonnetje weer schijnen mag’. Dat vrije speelse onbevangen kleutergevoel neem ik graag mee de baan in, in deze fase van mijn leven. Als u mij met regelmaat ziet lopen, loopt daar dus een blije kleuter in volwassen formaat.
Een korte terugblik
Jaar 1
Alles verkennen en integreren in de club. Het 25-jarig lustrum, de receptie en barmensen waren erg helpend.
Jaar 2
Vele rondjes in de grote baan. De dames van de dinsdag hebben me in de baan opgevoed.
Jaar 3
Competitie spelen en echt lid van een team zijn. Ook meedoen aan vele fun-wedstrijden. Inmiddels zelf ook mentor nieuwe leden geworden.
Jaar 4
Mee durven doen aan clubkampioenschappen, maandbekers en clubladder. Mijn hoofddoelstelling ‘met meerdere mensen met enig gemak door de baan kunnen lopen’, is behaald. De lessen van Marieke, vooral kwartaallessen, dragen bij aan een leercurve die onuitputtelijk lijkt. Ook lid van de dinsdag damescommissie geworden.
Jaar 5
Thuisgevoel
‘Ga je weer naar je werk’, zegt mijn buurman, als we om 8 uur tegelijk in onze auto’s stappen. Ik had 43 jaar lang heel leuk werk en gelukkig heb ik nu sinds 5 jaar een hele leuke hobby als pensionado. Had ik eerder willen beginnen met dit complexe uitdagende spelletje? Ja.
Ik tel nu vooral mijn zegeningen. Ik ben gezond en graag buiten, ik vind mensen boeiend en leren leuk. Ik ben oefenbereid. Wat een mooie uitdaging wacht op mij de komende vijf jaar.
Iedereen bedankt, die hieraan bijdraagt en heeft bijgedragen!
Want: zonder relatie geen prestatie.
Groeten van een blij lid,
Els Markink