Damesmiddag, de tweede alweer op zonovergoten Amelisweerd. Als paraplu tegen de hitte namen Woutje en Odile een buggy. De etenslijst lag er, de lange Italiaanse etenstafel stond gedekt dus de flights mochten de baan in. Steeds opnieuw kom ik nog nieuwe flight-genoten tegen onderweg. Dat is leuk, maar zal op enig moment stoppen. Vertrouwen in golf komt te voet en gaat te paard. Mijn zelfvertrouwen is die dag met een renpaard vertrokken. Ik raakte de kluts kwijt. Al mijn lessen van de laatste drie jaar brachten geen redding. Ik weet, vloeiender, rustiger, geen kracht. Ook rustig 50 cm horizontaal de backswing inzetten, handen voorlangs, goed doordraaien en stokje losjes in de hand. Linker schouder wat langer naar het doel laten wijzen etc etc. Het effect, rollende en schots en scheve ballen. Zelfs op hole 12 twee keer out of bounce. Ik leerde toen de regel van terug naar je afslagplaats pas echt kennen. Ik wilde nl al met 2 stoklengte droppen. Blijkbaar had ik nog nooit out of bounce gelegen. Met 7 strepen liep ik met regelmaat als supporter en toeschouwer, zonder putter in de hand, mee naar de green. Hard klappen voor een Birdie van Ilonka op hole 10. Annemarie had er daar ook een en Iris in haar rondje zelfs twee. De birdies op 2 en 16 waren voor Ilonka en Emmigje. Juul was blij dat ik er was, want zij had in het begin van de week haar kruid al verschoten in de baan met een superronde. Ilonka gaf op de b lus nog het advies, niet denken, gewoon slaan. Mijn stoere poging eindigde met driver 30 meter onvindbaar in de ruff. De lach van ellende en relativering herkennen jullie wel.
Yvonne Versantfoort werd derde, Pauline Schul tweede en Ron won.
Aan tafel op de valreep heeft Gwenny nog een QR code op mijn iphone getoverd, zodat ik als late volger in de digitale wereld, toch volgende week ballen kan tappen.
Het leukste appje kwam een dag later van Marijke Barnstijn, mijn trouwe supporter. ‘Els, heb je gisteren 9 holes gelopen’? Ik werd nl met 18 STF punten laatste. Ik ben wel in één klap van mijn duikbootimago af. Langzaam geraak ik in de gewone golvende golfwereld.
Wedstrijdleiding bedankt en met frisse moed op naar de volgende kans.
Els Markink, deelnemer