Jong spul op Amelisweerd

Dankzij de camera’s op het terrein hebben we een inkijkje in het leven van een jong vossengezinnetje. Veel van hun handelen speelt zich elders en ondergronds af, hun hol heet wel burcht (net als van een das), of aarde. In het Engels een ‘den’. Ook vossenholen kunnen groot en uitgebreid zijn, en als slimme rekels gebruiken ze ook wel oude konijnenholen. Wat te zien is dat de 2 jongen aardig gegroeid zijn, en nu meestal zonder hun ouders te zien zijn.

Soms liggen ze lang op de oude dassenburcht in het bos, maar in of uit een ‘den’ heb ik ze nooit zien gaan. Wel met de blik naar de ‘fotograaf’, het infrarode oog. Het lijkt alsof er minder gespeeld wordt. De jonge dieren moeten voor de winter een eigen territorium hebben, een eigen hol, al weet ik niet zeker of er groepsbewoning is, inwonende kinderen dus.

Een waarschijnlijke reden voor de vosjes om geduldig daar te wachten, is dat de ouders regelmatig hun voer brengen, in de vorm van een rat of een duif.

Andere vosjes bezoeken onze baan ook, zie onderstaande foto. Deze vlinder was vroeger – 2019 – nog vaak te zien, maar het aantal vlinders dit jaar valt erg tegen. Ook bijen en hommels laten zich weinig zien. In vroeger jaren was de heuvel achter tee box 7, langs het greenkeepers pad, een zoemende massa gele bloemen met duizenden bijen. Heel verdrietig, de heuvel is groen en zonder bijen.

Scholeksters, een paar van mijn favoriete vogels, waren altijd (meer dan 5 jaar…) op de baan, trouw emelten verzamelend. Let wel, een scholekster is een strand of waadvogel, die tegenwoordig veel in steden te zien is, dankzij de vele platte daken met kiezels, waarop ze graag broeden. De centrale ingang van UMC heeft al jaren een paar dat daar broedt. Niet echt een rustig plekje…

Op dit moment zijn er duidelijk meer te zien op de baan, ik zag er 4, Marion B heeft er al 6 bij elkaar gezien. En net stuurde ze bericht dat er 15 aan de rand van de vijver zaten. Vreemd, wellicht met droogte en temperatuur te maken.

Twaalf van de 15 scholeksters, plus een (vreemde) eend (in de bijt). Op 25 juni gespot door Marion.

Ook de eenzame mantelmeeuw, die altijd op einde fairway h18 als toezichthouder bij de kokmeeuwen stond, is nu versterkt met een aantal nieuwe mantelmeeuwen. Ook deze kustvogel is naar het binnenland gekomen. Hieronder de enige in 2021:

Toch zijn er wel ‘gewone’ zomer gasten, zoals het bruin zandoogje:

Een werkende honingbij, een van de weinigen:

En een distelvlinder, zoals het hoort op de distels:

Ten slotte, in de maanden juli – augustus paren de reeën. Ik zie ze ook niet meer op de camera’s, wellicht hebben ze ergens een romantisch plekje gevonden. Opmerkelijk: de reeën kennen een uitgestelde implantatie van het embryo, zodat het vrouwtje lang ‘draagt’. De geboorte is pas in mei/juni van het erop volgende jaar. Het zou dus kunnen dat ‘onze’ reeën eerst nog moeten werpen, of dat net gedaan hebben. We houden onze ogen open.

Dop Bär.