Even weggeweest

Door omstandigheden zijn we maar kort op stap geweest. Frankrijk was afwisselend heet, 35 graden, en ‘fris’, met regen, iets onder de 20 graden. Gegolfd op de 9 holes van Saumur, leuke baan, maar niet als er 2 trage 4-ballen voor je zitten. Dat kostte een uur op normaal anderhalf uur extra. De natuur aldaar is minder rijk dan de onze, wel hoorden we op verschillende plekken een wielewaal. Niet gezien. Het enige natuurverschijnsel aldaar (al eens getoond) is een kudde (40+) wilde zwijnen die op diverse plekken de randen om de greens hebben omgeploegd. De greens zelf vinden ze niet interessant, er zit immers geen lekkere losse aarde met beestjes onder.  Inmiddels is de hele baan omgeven door een electrisch hek.

Vanochtend (donderdag) liep ik door de baan om de wildcamera’s te controleren, en zag ik een laatste (?) kleine karekiet nog door het riet vliegen. Ze gaan nu toch spoedig weg, maar de warmte hier houdt hun vertrek misschien nog even tegen. Andere vogels zijn al weg, zoals de grote groep scholeksters, er is niets meer van te zien, of te horen. Rinus vertelde me dat de hele groep is vertrokken.

Het was rustig op de baan, en de alom aanwezige nijlganzen lagen te slapen op hole 14. Bij close up is de kleuren- en nuance rijkdom van de veren goed te zien. De typische Cleopatra make up rond het oog, en de subtiele kleurverschuivingen en accenten, dat alles staat in schril contrast met hun voortdurende groene poep alom.

Twee hazen werden door mij betrapt en renden weg over h17. Tot één van hen grote aandrang tot een plasje kreeg, ging zitten onder waakzaam toezicht van haar echtgenoot (heb ik geen bewijs voor, maar zo gaat het vaak onderweg naar vakanties), en een mooie plas deed.  Opgelucht rende ze verder.

Kortom, de natuur is op weg naar de herfst, de kinderen zijn zelfstandig, de vossen zoeken hun eigen eten, van de reeen heb ik nog geen kalfjes gezien, en de bramen vragen er om om geplukt te worden.

Prettige vakantie voor wie nog mag gaan, en tot spoedig.

Dop Bär