Dood en leven op Amelisweerd

Er was veel nieuw leven te zien op onze baan en de directe omgeving. Vooral de vossen hebben zich goed laten zien op de nachtcamera’s. De 2 jonge vossen die zich vertoonden, zijn lang door de ouders gevoed, tot ze het zelf maar moesten doen.  Vergeleken met onze onbezorgde kinderjeugd moet de jonge vos na een aantal weken zelf op stap. Dat gaat niet altijd goed. Ik werd door een van de greenkeepers meegenomen naar een verdronken vosje. Ze, het was een jong vrouwtje, lag met de kop naar beneden in het water onder het bruggetje naar de fairway van h3.

Een verdrietig gezicht. Iets verderop in het water dreef een dode duif, geringd, een postduif. Een waarschijnlijke reconstructie is dat dat het vrouwtje – waarschijnlijk te vroeg om haar al een moer te noemen – de duif spotte op de brug en hem/haar besprong. In het donker is ze daarbij over de brug gekukeld. Vossen kunnen goed zwemmen, maar de wal aldaar is heel stijl, en verder gezwommen lijkt ze niet te zijn. De duif heeft het ook niet overleefd, en is, zonder duidelijke bijtsporen, doodgegaan. De postduif was geringd, het nummer is doorgegeven aan de ‘autoriteiten.

Er is even overwogen het dode vosje te laten opzetten, het dier was geheel onbeschadigd. Maar we zullen het met de herinnering moeten doen.

Dat de vossen wel degelijk succes hebben bij het vangen van prooien blijkt sowieso uit de nachtopnamen waar ouders hun vosjes voeden, en uit onderstaande jonge vos (een broertje van de overledene?) die met een prooi (een vogel wsch) in de vroege ochtend gezien is.

Nog meer jonge dode dieren: op h8 lag een jong konijntje, ook helemaal onbeschadigd van buiten, met een vreemd gebogen nek. Het was al lijkstijf, maar onaangetast door vogels of andere dieren.

Ik meldde vorige keer dat de grote groep scholeksters vertrokken was. Maar onze ‘eigen’ scholeksters, 2 exemplaren, zijn er nog, en als altijd bezig met greenkeepen: het verwijderen van emelten. Onderstaande is wel heel diep op zoek, de snavel is zeker 6 cm lang, en is geheel in de grond. De buit is een sappig emeltje.

Mijn zorgen over het wegblijven van insecten is zeker niet afgenomen deze zomer. Al ben ik geen expert (verre daarvan), het aantal en de soorten die je wel ziet, het is heel veel minder dan voorheen. Ook al lijkt onderstaande insect een alien, het is de ‘gewone’ drone vlieg, komt over de hele wereld voor, behalve in de arctische gebieden, maar wel in de Himalayas. ‘t Is maar dat u het weet.

Een mooie foto van een schrander schaap, een eigenschap die je niet spontaan aan een schaap zult toekennen. Gespot door marshall Harrie S.

Opvallend afwezig in de camera beelden zijn de reeën, die inmiddels bevallen moeten zijn, maar die zich afzijdig houden van de baan. Ik had gehoopt reekalfjes, reetjes, te zien, maar tot op heden niets. Dassen zijn ook maar sporadisch te zien, maar nog steeds aanwezig. Het gaat dus ondanks alle klimatologische veranderingen, nog redelijk goed op de baan. Vogels blijven een beetje afwezig, maar dat hoort zo.

Tot zo ver,

Dop Bär.