Druk verkeer op Amelisweerd

De lange afwezigheid van storende elementen, de mens, buggies en machines, gaf de natuurlijke bewoners van de baan grotere vrijheid van beweging. Dat is te zien op de beelden, steeds meer vertonen reeën, konijnen, vossen, en marters zich. En de das dan? Die krijgt een te koude buik als ie door hoge sneeuw loopt, en blijft met de familie binnen, in de burcht, die richting Bunnik gezocht moet worden, op veilige afstand van de baan.

De vossen lopen als gebruikelijk op en neer langs de holes, sneeuw of geen sneeuw.

Misschien op zoek naar een sappig konijntje.

De reeën zijn ook actief, en rennen, soms in grote groepen over en langs de baan..

Dit is een vrouwtje, een geit, en onderstaand is mooi te zien dat de jonge bokken al hun gewei aan het ontwikkelen zijn, nog mooi in de geschenkverpakking.

Een nooit eerder geziene vogel heb ik nu 2 maal gezien. Moeilijk te herkennen, de kleuren die overdag helpen, diverse tinten bruin, zijn niet zichtbaar, alles lijkt grijs. De soort, een houtsnip, heb ik niet eerder gezien op de baan, en is een leuke verrassing. Weliswaar is het een bosvogel, een steltloper, waarvan gezegd wordt dat hij bij sneeuw ook wel in stadstuinen te zien is. Bij deze, denk ik, hebben we de verklaring voor zijn komst. De tekening is mooi, ook in grijstinten.

Toch nog even een ree-geit, eerder alleen van achter gezien, op de vroege ochtend:

En een haas, in een sneeuwbui op 3 januari

Een vosje, aan de rand van hole 14, nog mooi in de zon.

De sneeuw is opgehouden terwijl ik dit schrijf. De baan gaat nu een natte periode in, en hopelijk kunnen we spoedig weer zonder al te veel schade te veroorzaken golfen. Ik wens de greenkeepers sterkte.

En de lezer wens ik een mooi 2026!

Dop Bär