Jaws en Bambi op Amelisweerd

De baan is het decor van heroïsche golfprestaties, maar ook dat van bekende filmsterren. Voor de oplettende golfer op hole 18, als na een lange 18 holes met het oog vooral op de bal, maar een blik op de vijver laat zo nu en dan een variant op de dreigende rugvin de film Jaws zien. Nadere beschouwing leert dat het gaat om de door greenkeeper Justin en zijn collegae gevangen karper te zijn. Een stuk goedaardiger dan de haai uit Jaws.

Op het droge is de lente begonnen met 2 nieuwe reekalfjes, die waarschijnlijk in mei zijn geboren. De moeder-ree werpt meestal een tweeling, en ze zijn dan ook samen met moeder op verkenning. De eerste weken na de geboorte blijven ze een beetje verstopt bij hun geboorteplaats tussen gras en bomen, maar nu dan krijgen ze de ‘grand tour’ over ons deel van hun leefgebied.

Ze mogen kennelijk laat opblijven, deze foto is genomen om iets voor half 11 ‘s nachts, op 23 juni jl.

Pappie loopt alleen.

Iets heel anders, de Baancommissie is verrijkt met een tweetal nieuwe leden, Sander en José. Elders is daarover informatie gedeeld. Eén van hen, José, is een plantenkenner en heeft een scherpe blik om zulke schoonheden als de diverse orchideeën die zich op de baan vertonen te ontdekken. Sommige zijn niet te missen, zo talrijk zoals de rietorchis, andere houden zich bescheiden op slechts een enkele plek, met een klein groepje. Zo wees ze me de bijenorchis, genoemd naar de kleurvlek op het blad, die lijkt op het achterlijf van een bij die de bloem bezoekt. Een heel subtiel ontworpen bloempje.

Minder uitbundig is de wespen orchis, al moet die nog gaan bloeien.

Een (vr)eende optocht op hole 3. Een, inmiddels bij ons inwonende, mandarijneend heeft voor nageslacht gezorgd. De jongen vertonen alle kenmerken, maar nog een beetje slordig en plukkerig. Ik weet niet of ze nu 2 mandarijn eenden als ouders hebben, of maar één, terwijl de ander een ‘gewone’ wilde eend is. Het blauw in de staartveren doet mij denken aan wat een gewone woerd in de staart heeft.

Ik kreeg een leenfoto, van José. Van een afstand lijkt het de Sint Jacobsvlinder, vroeger veel gezien op de baan, na de metamorfose van de zwart-gele giftige rupsen. Maar dit insect is een Zygaena, volgens Google:

De Sint-Jansvlinder (Zygaena) en de Sint-Jacobsvlinder zijn beide overdag actieve nachtvlinders met opvallende rode en zwarte kleuren. Ze vliegen vaak rond dezelfde bloemen, maar behoren tot verschillende families en verschillen in hun vleugeltekening.

Dan de ringslangen… er lijken meer meldingen binnen te komen van ringslangen, wat (hoopvol) zou kunnen liggen aan de 44 lege eierschalen die we gezien hebben bij het opruimen van de eerste broeihoop. Van Dop Brezowski zag ik een filmpje, NB bij de afspuitplek, waar voorl luchtslangen te vinden zijn. En een vroege golfer,Tim van Boxtel, had ook een matineuze ringslang ontmoet en de foto naar de receptie gestuurd. Ikzelf zag afgelopen week nog een prachtexemplaar dat verdween in de vijver voor de broeihoop. Misschien een eerste jaars?

Omdat ik zelf een slecht gehoor heb, kom ik minder toe aan geluiden. Als vervanger gebruik ik natuurlijk Merlin, maar het echte geluid blijft een plezier. Een vogel kun je goed herkennen aan het geluid, en hij ‘telt’ mee ook als ie alleen gehoord is. Wij hebben op de baan een paar uitstekende ‘oren’ rondlopen, gekoppeld aan een goed geheugen. Zo hoort Marion B (die mij ook regelmatig tips geeft) al weken een nachtegaal achter hole 5, en kwam Saskia E met de verrassing van een grote karekiet. De kleine karekietverwelkomen we al jaren op de baan, en ook dit jaar zijn er veel, vrijwel in alle rietkragen op de baan. Bijna elke rietoever knarst van het bijzondere geluid van de kleine, wel omschreven als een knarsend tuinhekje, of een ongeolied kinderfietsje. De grote karekiet is veel zeldzamer. Hij lijkt wel op de kleine maar dan maten groter. Het geluid lijkt bij vlagen ook op dat van de kleine, geknars afgewisseld met gefluit. Hem fotograferen zou voor mij een primeur zijn, ik heb hem alleen gezien (zonder camera) op Texel. Goed opletten!

 Kleine karekiet, op de baan. 

Volop leven dus, goed zichtbaar en soms wat verstopt. De passage langs het spoor, en grenzend aan ons terrein, is een druk belopen route voor vooral nocturnale bewoners. Het is een mooie samen bewoning van onze mooie mens- en diervriendelijke baan.

Dop Bär