”Samen in mijn rijtuigje!”

Nog nagenietend van die heerlijke Olympische Spelen en de enorme hoeveelheid gouden plakken, vroeg 1 van mijn kleinkids of hij mee mocht met mijn Marshaldienst? Gezellig en ook meteen leerzaam. Na een oefenrondje was hij mijn chauffeur en kon ik al rijdend rustig het schema en de flights van die middag doornemen. Op papier zag het er druk uit en het weer was top om een lekker balletje te slaan.  Op de par 3 baan werd er driftig geoefend olv onze Pro Egbert.  De beide lussen zagen er fantastisch uit , iets waar je als lid toch wel trots op kan zijn. In onze eigen “ onderkomen” bij de drivingrange, lag alles voor mij klaar om te starten met mijn taak. Bij verschillende holes waren “ vogelverschrikkers” of felgekleurde “ angstaanjagende vliegers geplaatst om de kraaien af te schrikken die de fairways kapot prikken om insecten te zoeken!

Tijdens het rijden van lus A naar B viel me toch wel op , dat sommige leden niet altijd hun “ doorlooptijd” weten of in de gaten houden als ze van Lus A naar B gaan. Dit roept soms onnodige irritaties op  bij spelers, die zich hier keurig aan houden! Ook komen wij als Marshal de laatste tijd 2/3 spelers tegen die bv met maar 1 tas en 1 paar golclubsets spelen. Ik kwam deze keer  ook 3 jonge knullen tegen , die lid waren van Hoenderdaal en met 2 sets speelden.

Ze hadden wel keurig betaald. Ze begrepen echter wel dat dit vertragend werkt voor de  flights achter zich. Officieel mag dit wel zolang het geen wedstrijd is, maar vreemd is het wel?!?! Als ik tennis met iemand, speel ik toch ook niet met 1 racket???…. Na nog even gezellig een drankje op het terras , was mijn Marshalmiddag weer voorbij en een lekkere frisse neus gehaald!

Marshal Rein