Maandbeker 4 Damesochtend

Als Team in Touw
In deze vakantietijd waren er 14 en 18 deelnemers voor de 9 en 18 holes die de qualifying kaart aandurfden. Er druppelen dan verschillende geluiden binnen bij de entree op ons terras. Anneke had ‘verzorgd’ gespeeld. Anderen hadden ‘gezellig gelopen’ als metafoor voor ‘brandhout’ gespeeld.

De damescommissie was in en rondom het speelveld rijkelijk aanwezig. Marijke op de geblesseerdenbank, opgehaald door Els en weer thuisbezorgd door José. Tja, die afhankelijkheidsstand is lastig te verteren. In de auto kwamen we samen tot de conclusie dat de rolverdeling met betrekking tot helper en geholpen willen worden, werkt als de wederkerigheid wordt ingezet. Een blije ontvanger geeft een blije gever. Gelukkig voor haar en een ieder wisselen die rollen in het leven regelmatig.

De overige klussen, Trees en Marijke hebben ingedeeld, José de muntjes afgerekend, Aurelia de prijsuitreiking van de 9 holes gedaan, Loes effe geholpen bij de uitslagberekening van de 18 holes. Ons commissielid Tineke van Kuijk speelde bij de negen holes de hoofdrol en won met 19 STF’s haar eerste handdoekje. Zowaar overhandigd, zonder fotobewijs, door Aurelia de vorige winnaar.

Er vormt zich een klassements-tussenstand. Loes was zo bezig met haar mogelijke koppositie dat ze haar kop verloor bij het chippen en putten. Nog twee kansen voor een ieder. José haar kop was ook elders vandaag.

De prijsuitreiking van de 18 holes werd ingeleid door Trees. Sinds ze feedback ontvangen heeft dat ze iets meer praatje mag bieden rondom het gebeuren en de winnaar, doet ze dat soms onnavolgbaar. Als eerste werd de handdoek hartelijk uitgereikt aan Mieke Span met twee birdies en 35 STF’s.  Toen kwam het praatje. Oh ja, er was nog een tweede met ook 35 STF’s. Inmiddels weet Trees ook dat dit niks met de laagste HCP te maken heeft. Wel met het systeem dat als vanzelf de beste score op de laatste 9 berekent. Dan op de laatste 6, 3 en laatste hole. Aan tafel later zei ze nog met een geintje: ‘Ik dacht dat dit de geboortedata waren’. Vervolgens werd Helen  als tweede alsnog met applaus in het zonnetje gezet, maar dan wel zonder prijs. Ook werd nog benoemd dat er negen mensen 30 punten of hoger en 8 mensen 30 punten of lager hadden gescoord. Toen de dreiging in de lucht hing dat ze deze ging opnoemen, deed Els de oproep met een kwinkslag, al opstaande zelf: ‘ Ga ook even staan als je onder de 30 punten hebt gescoord’. Nicole en Tina volgden direct sportief het voorbeeld. Het lachsalvo tekende de zomers sfeer op het terras.

José van de 9 holes was toen al naar huis. Ze krijgt vast, net als ik onlangs, een appje van Marijke B: ‘José, heb je maar drie holes gelopen’?

Op naar maandbeker 5!

Els Markink