Gewone vogels op Amelisweerd

Een misleidende titel, want vogels zijn niet gewoon. Weliswaar kun je vogels die je dagelijks ziet ‘gewoon’ noemen, in feite zijn de gevederde vrienden allesbehalve gewoon. Ze kunnen om te beginnen vliegen, geholpen door hun lage gewicht. Een volwassen koolmees, tussen de 1 en 2 miljoen broedparen in Nederland, weegt, ondanks zijn Engelse naam, Great Tit, slechts tussen de 14 en 22 gram, en kan dus met een postzegel laagste tarief verzonden worden. En dan is de koolmees nog een zware jongen vergeleken bij Nederlands kleinste vogeltje, het goudhaantje. Helaas nooit gezien op Amelisweerd, ze houden van naaldbossen. Het haantje weegt, inclusief gele hanekam, minder dan 5 gram. Maar de koolmees, net als alle andere vogels, kiest voor Airmail, wat ondanks hun lage gewicht, veel energie kost. En dus zijn ze altijd op zoek naar voedsel.

Mijn minst dierbare ‘gewone’ vogel is de meerkoet. Territoriaal, agressief, en in zeer grote aantallen aanwezig, toch zo nu en dan fotogeniek. Altijd in grote groepen, ook op het land, zie de fairways van 3 en 18. Witte bles, helemaal zwart, grote blauwgroene poten met zwemlobben.

Het kleinere waterhoen, van de dezelfde familie van Rallen, is veel bescheidener, en in veel kleinere aantallen aanwezig. Meestal scharrelt een paartje ergens aan de oever rond, bijvoorbeeld bij de sloot links van afslag 12. Opvallend zijn hun grote groene poten, vandaar de naam Chloropus. Ze zijn ook zwart, maar met rode bles en snavel. Hun staart steekt een beetje omhoog en ze hebben wat witte veertjes op de zijkant.

Een ander bescheiden vogeltje, een typisch kbv’tje, klein bruin vogeltje is de heggemus. Meestal bescheiden op de grond aan het fourageren, met bruine goed camouflerende rug, niet makkelijk te ontdekken. Maar zingen kan hij wel, in het voorjaar.

Dat laatste in tegenstelling tot de kraai, niet altijd even geliefd, en samen met ekster en kauw verantwoordelijk voor heel wat schade aan de baan. Waar de kauw nog wat grijs en zelfs blauw rond de kop heeft, is een kraai echt helemaal zwart. Kraaien zijn zeer sociale dieren. En slim. Zomers geleden zat een ploegje kraaien op de hoek van h14 en h15 te wachten tot golfers hun tas hadden geparkeerd voor het uitholen op 14, om dan vervolgens met lunchpakket of krachtreep uit de tas weg te vliegen. Ze hadden zelfs door hoe ritssluitingen verder open te trekken.

Deze maanden helaas weinig putters gezien, mede omdat hun favoriete voedsel, distels, tussen h15 en 16 weggemaaid is. Voorheen fourageerden daar veel distelvinken. Gelukkig vinden ze nog voedsel in de elzen, net zoals (zie onder) in de winter 2021.

En afgelopen week nog deze specht, aan de voet van een boom op h15. Niks gewone vogels dus, en u kunt zelf meekijken naar ‘onze’ vogels en ze helpen tellen als we in mei a.s. weer meedoen aan de NGF-vogeltelling. Vorig jaar leverde dat 43 verschillende vogels op, onder leiding van een ervaren vogelaar. Binnenkort komt hierover meer informatie.

U zult verbaasd zijn over de diversiteit van onze birdies, en onder de indruk van de manier waarop echte kenners ze identificeren, vooral op het geluid. Leerzaam en leuk.

Dop Bär‍