Schuwe rover op Amelisweerd

De meest algemene en daardoor bekende roofvogel in Nederland is de buizerd. Ook boven Amelisweerd zijn te zien, en te horen: hun roep klinkt als het miauwen van een kat. Om onduidelijke redenen is het me nog steeds niet gelukt een statie-portret van ‘onze’ buizerd te maken. Toch zijn er genoeg, eenmaal trof ik vroeg in de ochtend 3 buizerds aan, zittrend op hole 6, waarschijnlijk wurmen zoekend. Wel stokken bij me, geen camera.

Ze vliegen vooral aan de randen van de baan, boven en langs bomen, langs 6 en 8, en langs 12 en 14. Je kunt ze vaak horen tijdens hun vlucht, aan het gemiauw. Maar even stilzitten, dat doen ze niet. Erg schuw, en met hun scherpe gezichtsvermogen hebben ze mij allang in de gaten vóór ik hen spot. Ik blijf proberen, en een paar maal kwamen ze enigszins dichtbij. Ze zijn opvallend licht van onderaf gezien, onze buizerds. Onderstaande is gezien in 2021.

Ze eten niet alleen jonge beestjes, muizen of kleine konijnen, maar ook regenwormen, jonge vogeltjes, een enkele kikker of pad, en soms ook grotere buit, zoals volwassen vogels en konijnen. Zo n u en dan zie je de resten van een duif of meeuw in de baan. Buizerds slaan geen duif of meeuw, wellicht hebben we soms bezoek van andere jagers, zoals de sperwer. Eigenlijk zijn ze vrij lui: ze staan laat op, en wachten op de warmte van de zon. Op dit moment (eind augustus) zie je ze regelmatig opstijgen, vrijwel zonder vleugelslag, op de thermiek, in steeds hogere cirkels.

Maar soms heb je geluk, met een jonge (?) buizerd, die even blijft zitten. Op de damesafslag (toen, 2021, mocht je dat nog zeggen), pardon, de rode afslag van 17. Op het oude baan ‘signing’ hekje, van groene buizen. Een klein cameraatje, niet heel scherp, maar wel een mooi beeld.

Ik hou ze in de gaten, maar helaas, zij mij ook.

Dop Bär.